Δεν είναι το πρώτο τσιγγανάκι που χάνει τη ζωή του αναζητώντας μέσα στα σκουπίδια κάποια πράγματα που ενδεχομένως να έχουν μια "αξία" για να συλλεχθούν και να πωληθούν. Εσείς είδατε την είδηση στην τηλεόραση? Εμείς όχι. Είδαμε όμως κάποιον κύριο να σπάει χιλιάδες πιάτα προς "τιμή" μιας κυρίας, κάποιους άλλους επώνυμους στη "Μύκονο του χειμώνα" κ.λπ. Και όχι μόνο μια φορά αλλά "κατ΄ επανάληψιν" τους είδαμε στις οθόνες μας να "διασκεδάζουν".
Το ερώτημα του Άμλετ προσαρμοσμένο στις μέρες μας για το τσιγαννάκι αλλά και για κάθε απόκληρο είναι: "Να ζει κανείς και να μη ζει- Ιδού η απορία".
Ευχόμαστε χρόνια πολλά σε όλους τους πιστούς και επίσης χρόνια πολλά σε όλους τους απίστους, όλων των φυλών και όλων των χρωμάτων.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό είναι το πνεύμα των ημερών.
Πιθανόν η καλοφαγία να μην εμποδίσει -πολλούς από εμάς-, εαν υπάρχει ο παράδεισος να περάσουν την πόρτα. Η μονοφαγία όμως, -εαν υπάρχει η κόλαση- διασφαλίζει την βέβαιη είσοδο.