Σάββατο, 13 Ιουνίου 2009

Απαίτηση του νομικού κόσμου να θεσμοθετηθεί Εισαγγελέας και Συνήγορος Περιβάλλοντος


Σημαντική εξέλιξη για την προστασία του Περιβάλλοντος είναι η δημιουργία μιας "μόνιμης άτυπης επιτροπής του ΔΣΑ και των δικαστικών ενώσεων" για το Περιβάλλον.
Ο Δικηγορικός Σύλλογος έδωσε συνέντευξη τύπου στα γραφεία του με θέμα "ΠΡΟΣΤΑΣΊΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ:Ζήτημα του νομοθέτη, της διοίκησης ή του δικαστή?"
Διαβάστε το ρεπορτάζ εδώ.
Μεταξύ των άλλων το δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας που το υπογράφει η Βάνα Φωτοπούλου αναφέρει:
Σύσσωμος ο νομικός κόσμος, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος στις 5 "Ιουνίου, καυτηρίασε την πρακτική της διοίκησης να περνά μέσω νόμων διοικητικές πράξεις για να αποφύγει τον δικαστικό έλεγχο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το εμπορικό κέντρο «Mall» στον Βοτανικό, ενώ δριμεία κριτική ασκήθηκε και για την άρνηση των κρατικών στελεχών να εκτελούν δικαστικές αποφάσεις λόγω πολιτικού κόστους."

Αξίζει επίσης να σημειωθεί η ανακοίνωση που εξέδωσε ο Συνήγορος του Πολίτη με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, 5 Ιουνίου, όπου μεταξύ των άλλων σημειώνει ότι: "Η διοικητική ωστόσο αδράνεια υποκρύπτει ή τουλάχιστον κατ’ αποτέλεσµα διευκολύνει την επικράτηση ενός µοντέλου αλόγιστης κι ανεξέλεγκτης οικονοµικής ανάπτυξης, σε βάρος της αειφόρου προστασίας του περιβάλλοντος."
Διαβάστε την ανακοίνωση του ΣτΠ μιας και λόγω των ευρωεκλογών πέρασε μάλλον απαρατήρητη, "Τι πραγματικά γιορτάζουμε;"

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Καθ. Κέιμπριτζ Πολ Κάρτλιτζ:
Ο [πολυδιαφημισμένος διεφθαρμένος]
Σωκράτης ήταν πράγματι ένοχος

Αθήνα,14-6-2009
Η θανατική καταδίκη του Σωκράτη παραμένει ένα από τα άλυτα αινίγματα της Ιστορίας, παρ΄ ότι έχουν γραφεί τόνοι συγγραμμάτων για εκείνη τη δίκη που έγινε στην Αθήνα το 399 π.Χ. Ωσπου πολύ πρόσφατα - 2.400 χρόνια αργότερα - κυκλοφόρησε το βιβλίο Αncient Greek Ρolitical Τhought in Ρractice(Η αρχαιοελληνική πολιτική σκέψη στην πράξη) του Πολ Κάρτλιτζ, καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, για να βάλει κάποια πράγματα στη θέση τους: η δίκη ήταν νομικά άρτια & ο Σωκράτης δικαίως κρίθηκε ένοχος. Λίγες ημέρες προτού μας επισκεφθεί για μία ακόμη φορά στην Αθήνα ο ελληνόφωνος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ για να λάβει μέρος στους εορτασμούς για το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, του ζητήσαμε να μας πει λίγα λόγια για αυτή την καινούργια ρηξικέλευθη πρότασή του.
- Ισχυρίζεστε ότι δικαίως κρίθηκε ένοχος ο Σωκράτης.
-Εχουμε, πρώτον, μια δυτική παράδοση η οποία, όπως έδειξε η Τζένι Ρόμπερτς στο βιβλίο της το 1994, είναι πρωτίστως αντι-δημοκρατική (όσο & αν η “δημοκρατία” εφαρμόστηκε σε διάφορες περιοχές του κόσμου) & όπου η δίκη & καταδίκη του Σωκράτη χρησίμευσε συχνά ως βέργα παραδειγματισμού για το πόσο “ανόητοι”, “αδαείς”, “ασταθείς”, με “ψυχολογία όχλου” ήταν οι πολίτες της κλασικής Αθήνας & έτσι να δυσφημήσουν τον όρο “δημοκρατία”, ώσπου να εφεύρουν τον 19ο αιώνα τον όρο “αντιπροσωπευτική δημοκρατία” (την οποία οι αρχαίοι έλληνες δημοκράτες θα θεωρούσαν ολιγαρχία). Δεύτερον, έχουμε μια νέα “ολιστική” αντίληψη που λέει ότι η δημοκρατία (οποιουδήποτε είδους) δεν εφευρέθηκε στην Ελλάδα αλλά κάπου πιο “ανατολικά”, π.χ. στη χώρα των Φοινίκων.
Σε αυτούς λοιπόν ήθελα να αντιπαραθέσω ότι, πρώτον, ο αθηναϊκός δήμος ΔΕΝ ήταν όχλος (τον παρουσιάζουν ως τέτοιον αντιδημοκράτες, σαν τον Πλάτωνα & τον Ξενοφώντα). Δεύτερον, ήταν πράγματι οι Αθηναίοι που εφηύραν τη δημοκρατία (ελληνική λέξη).
- Με βάση το αθηναϊκό νομοθετικό σύστημα,σε αυτού του είδους τις δίκες ο κατηγορούμενος μπορούσε να προτείνει ο ίδιος την ποινή του.Ο Σωκράτης πρότεινε με χιούμορ- ή & σοβαρά ότι θα έπρεπε να επιβραβευτεί μάλλον για τις υπηρεσίες του στην πόλη & να καταβάλει το πρόστιμο μιας μνας.Τελικά καταδικάστηκε σε θάνατο.Ηταν νομικά ορθό αυτό;
-Ναι, ήταν νομικά απολύτως ορθό. Ηταν λογικό να υπάρχουν ελαφρότερες & βαρύτερες ποινές αναλόγως της σοβαρότητας της ασέβειας, όπως οι ένορκοι ήθελαν να τη δουν. Ο Μέλητος είχε ζητήσει θανατική καταδίκη από την αρχή- με άλλα λόγια, τοποθετούσαν το έγκλημα του Σωκράτη στην ίδια βαθμίδα με την ιεροσυλία, που σήμαινε αυτομάτως την εσχάτη ποινή. Ο Σωκράτης όμως μοιάζει πως πίστευε από την αρχή ότι καθόλου δεν ήταν ένοχος για ασέβεια & ότι αντίθετα από το να διαφθείρει τους νέους είχε προσφέρει μόνο καλό στους μαθητές του, όπως & μόνο καλό στην πόλη των Αθηνών (ψάχνοντας “την αλήθεια όπως την έβλεπε ΕΚΕΙΝΟΣ”.Είχε μια ριζικά ατομικιστική, & ως εκ τούτου αντι-δημοκρατική, αντίληψη της αλήθειας & μάλιστα της γνώσης στο σύνολό της. Για εκείνον, χωρίς υπερβολή, η γνώμη της πλειοψηφίας ήταν πάντα λάθος.
- Ο Σωκράτης ήρθε σε σύγκρουση με τη δημοκρατία. Γιατί;
-Δεν έχουμε τεκμήρια ότι ο Σωκράτης αγαπούσε το δημοκρατικό πολίτευμα της πόλης του. Θυμηθείτε ότι το 404-403 π.Χ. παρέμεινε πολίτης της ολιγαρχίας των Τριάκοντα Τυράννων υπό το μαθητή του Κριτία αντί να εγκαταλείψει την πόλη & να ενωθεί με τους Δημοκρατικούς για την ανατροπή τους. Είναι αλήθεια ότι αρνήθηκε να εκτελέσει μια εντολή των Τριάκοντα, δεν τιμωρήθηκε όμως γιατί τους παράκουσε.
Ο Σωκράτης, με το να μην εκφωνήσει ούτε καν μια στοιχειώδη απολογία (να γιατί ο Πλάτωνας & ο Ξενοφώντας αισθάνθηκαν την ανάγκη να το κάνουν αυτοί για εκείνον μετά τον θάνατό του- & κοιτάξτε πόσο διαφορετικές είναι οι δύο απολογίες...), απεργάστηκε στην πράξη μια γελοιοποίηση ολόκληρου του δημοκρατικού συστήματος.