Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2008

Με αφορμή το σκάνδαλο στη Μονή Βατοπεδίου – πολιτικές διαχρονικές ευθύνες – επιβεβαιώνονται και στο Ποικίλο Όρος


Οι περισσότερες μονές και εκκλησίες λυμαίνονται την περιουσία του ελληνικού λαού με αμφίβολα συμβόλαια τα οποία δεν αποτελούν και τεκμήριο κυριότητας. Είναι γεγονός ότι το κράτος διαχρονικά όχι μόνο δεν υποστήριξε τη δημόσια περιουσία, αντίθετα διευκόλυνε και σε πολλές περιπτώσεις χάρισε με προκλητικό τρόπο εκτάσεις σε μονές και εκκλησίες.Στο 18ο τεύχος του περιοδικού ΕΥΠΛΟΙΑ, Ιανουάριος 2008 παρουσιάζονται οι σχέσεις «εκκλησία και business» και καταγράφονται ανά την Ελλάδα οι διεκδικήσεις των Μονών, Εκκλησιών κ.λπ. και οι business (βλέπε Μονή Τοπλού και Κάβο Σίδερο κ.λπ). Στο τεύχος εκείνο είχαν δημοσιευτεί και δύο άρθρα για το Ποικίλο Όρος (Κ.Φωτεινάκης) και τον Υμηττό (Π.Τότσικας).
Επανερχόμαστε τώρα στο Ποικίλο Όρος όπου η εκκλησία Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (Μητρόπολη Λαμίας) διεκδικεί 7.500 στρέμματα, η Μονή Κλειστών φέρεται ως ιδιοκτήτης 14.000 στρεμμάτων και έναν χώρο μάλιστα τον έχει νοικιάσει στο Copa Copana, μεγάλη «ψυχαγωγική μονάδα» με οχλούσες χρήσεις σε περιοχή που έχει χαρακτηριστεί «καταφύγιο θηραμάτων και άγριας ζωής» και που έχει τεράστιο αρχαιολογικό ενδιαφέρον λόγω της Ιεράς Οδού.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι:
1. Ο Δήμος Περιστερίου έχει διευκολύνει την Μητρόπολη Περιστερίου να κτίσει γηροκομείο σε αμφισβητούμενη περιοχή και μάλιστα στη Ζώνη Α΄ του Ποικίλου, υψηλής προστασίας.
2. Το ελληνικό δημόσιο (Υπουργείο Οικονομικών – αυτό είναι ο θεματοφύλακας της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου) είχε παραιτηθεί των έμπρακτων δικαιωμάτων, με την απόφαση υπ.αρ. 1083607/6930/Α0010 της 25.10.2004 του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Οικονομικών, και με την οποία ουσιαστικά χάριζε 1028 στρέμματα στη Μητρόπολη Λαμίας. (μετά από παρεμβάσεις πρωτεύοντος του Ομίλου για το Περιβάλλον της Πετρούπολης «το Ποικίλο» και του δήμου Πετρούπολης το Υπουργείο ανακάλεσε εν μέρει την απόφασή του αρ.πρωτ. 10161155/216/Α0010 – 26 Μαΐου 2008).
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το ιδιοκτησιακό θέμα του Ποικίλου Όρους, αλλά όλων των ορεινών όγκων της χώρας μας είναι κατά βάση θέμα πολιτικό, με νομικές και τεχνικές διαστάσεις.Τώρα όσον αφορά, το τεράστιο σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου και των Ολυμπιακών Ακινήτων, «τα δικά σου δικά μου – και τα δικά σου πάλι δικά μου» , δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Το σκάνδαλο επωάστηκε σε συγκεκριμένες πολιτικές, διαχρονικές και δικομματικές συνθήκες.
Ξεκινάει από το 1993 – 2003 και πάει να ολοκληρωθεί με την σημερινή κυβέρνηση. (περισσότερα στα ΜΜΕ, όχι σε όλα, αλλά με μια προσεκτική αναζήτηση στο Google, μπορείτε να μάθετε το ιστορικό και λεπτομέρειες)
Όσο και να θέλουμε να μη συνδέσουμε το περιβάλλον με την πολιτική και τα κόμματα, υποχρεωνόμαστε και σε αυτήν την περίπτωση να υπογραμμίσουμε ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμία κοινωνική ή κινηματική δράση υπεράσπισης του περιβάλλοντος, χωρίς να αναδεικνύει τις πολιτικές και διαχρονικές ευθύνες των δύο κομμάτων εξουσίας. Αν δεν συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχουν πολιτικές ευθύνες και δεν τις αναδεικνύουμε, τότε είναι σαν να παλεύουμε με τους «ανεμόμυλους» του Δον Κιχώτη
- Παρέμβαση Βόμβα του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Σανιδά για το θέμα του Βατοπεδίου - 8/9/08 κλικάρετε στον τίτλο
Επωνύμως
Κώστας Φωτεινάκης.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΥΝΔΕΕΤΕ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΜΕΤΟ ΤΟΠΙΚΟ. ΜΗΠΩΣ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΠΟΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ?

ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ είπε...

Το Υπουργείο Οικονομικών υποθέτω ότι οφείλει να γνωρίζει τα μεγέθη...
Οι πληροφορίες που υπάρχουν για τους ορεινούς όγκους της Αττικής η εκκλησία και οι μονές εμφανίζονται να έχουν τεράστιες ιδιοκτησίες σ΄ όλα τα βουνά και σε πολλές περιπτώσεις είναι εξόφθαλμα καταπατητές όπως π.χ. η Μονή Παντελεήμων στην κορφή της Πεντέλης.

Anastasios είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Anastasios είπε...

Είναι καταπατητές, αλλά κυρίως είναι άπληστοι. Με αμύθητη περιουσία η οποία δε τους φτάνει και προσπαθούν με διάφορες δολοπλοκίες να αρπάξουν και άλλα...βουνά, λαγκάδια ρέματα, τα πάντα.
Σαφώς και δεν έχει υπάρξει ποτέ πολιτική βούληση για να σταματήσουν αυτό το πανηγύρι (εκτός ίσως από τον Τρίτση).
Τώρα όμως που η προστασία του περιβάλλοντος έχει αναδειχθεί σε μείζoν θέμα είναι αναγκαίο όσο ποτέ να τους βάλουν φραγμούς, τουλάχιστον ως προς τα βουνά, τα δάση και τις λοιπές σχετικές διεκδικήσεις τους.