«Δεν πετάμε τίποτα!» Τέρμα στην σπατάλη τροφίμων _ 2o στάδιο

 

Παρακολουθείστε το βίντεο και λάβετε μέρος στην μικρή έρευνα που κάνουμε (αν δεν το έχετε ήδη συμπληρώσει).

Πρόσκληση σε έρευνα: Συμπληρώστε το παρακάτω ερωτηματολόγιο. Είναι ανώνυμο.

Πατάτε το λινκ https://forms.gle/QZvofuUaUZaWPiXN6 και στο τέλος πατάτε "Υποβολή"

Παρακολουθείστε τις επόμενες δράσεις μας!!.............

Θα ενημερωθείτε σύντομα........

16 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής με την πείνα να θερίζει και με τα τρόφιμα να νοθεύονται

«Η πείνα και η φτώχεια δεν είναι αποτέλεσμα μιας παγκόσμιας ανεπαρκούς παραγωγής ειδών διατροφής, αλλά αποτέλεσμα μιας άδικης κατανομής των προϊόντων, η οποία υπακούει στη λογική της καπιταλιστικής κερδοσκοπίας»

«Μανιφέστο για μια Νέα Ευρώπη» (2007), Naturefriends International (NFI)

Διαβάστε ΕΔΩ τις θέσεις του Ελληνικού Δικτύου ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ/ Naturefriends Greece στο οποίο συμμετέχει ο ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ.

Επίσκεψη του ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. στο βιολογικό κτήμα Αρβανίτη

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος ο ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. πραγματοποίησε επίσκεψη ξενάγηση στο βιολογικό κτήμα Αρβανίτη στα Κιούρκα.

Η φετινή ΠΗΠ έχει αφιερωθεί από τον ΟΗΕ στην επάρκεια και στην ασφάλεια των τροφίμων.

Οι ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος εκδώσαν ανακοίνωση ΕΔΩ και δημοσιοποίησαν τις θέσεις τους  ΕΔΩ  για τα τρόφιμα και τη διατροφή.

2 Ιουνίου, επίσκεψη στο αγρόκτημα του Βιοκαλλιεργητή Θεόδωρου Αρβανίτη στις Αφίδνες (Κιούρκα)

[Περισσότερα για το κτήμα ΕΔΩ]

O ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ  στα πλαίσια της Παγκόσμιας  Ημέρας Περιβάλλοντος διοργανώνει επίσκεψη στο αγρόκτημα του βιοκαλλιεργητή Θεόδωρου Αρβανίτη, στις Αφίδνες (Κιούρκα ) της Αττικής  στις 2 Ιουνίου 2013.

Οι συμμετέχοντες θα ξεναγηθούν  σ το κτήμα που αποτελεί μια όαση γαλήνης και δημιουργίας. Εκεί  θα διαπιστώσουν  πως μπορεί ο άνθρωπος να ζει σε αρμονία με τη φύση και να απολαμβάνει τα αγαθά της χωρίς να τη λεηλατεί.

Το κτήμα βρίσκεται στα Κιούρκα, η είσοδος είναι ελεύθερη, όμως θα πρέπει να δηλώσετε συμμετοχή στα 69730302886  (Σοφία Δημητρίου ), 6932638523 Κώστας Φωτεινάκης)  ή στα email sodimitriou@yahoo.gr   και   xpolis@gmail.com

μέχρι 27 Μάη 2013.

Η αναχώρηση θα γίνει από το Παλατάκι την Κυριακή πρωί στις 10 .00 με ιδιωτικά  αυτοκίνητα (ΙΧ).

Περισσότερες λεπτομέρειες θα σταλούν στους συμμετέχοντες στις 28 Μάη.

-----------

Το Σάββατο 25 Ιουνίου οι ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ συμμετέχουν στην εκδήλωση ενάντια στα μεταλλαγμένα και τη MONSANTO. Πληροφορίες ΕΔΩ

Σάββατο 25/5/2013: Διεκδικούμε ασφαλείς και υγιεινές τροφές/ ΟΧΙ στη MONSANTO και στον έλεγχο της αγροτικής παραγωγής και των σπόρων

Μαζί με καταναλωτές σε όλο τον κόσμο διεκδικούμε ασφαλείς και υγιεινές τροφές, αυτάρκεια και ανεξαρτησία στην αγροτική παραγωγή...

ΟΧΙ στη βιομηχανοποιημένη παραγωγή, στα μεταλλαγμένα και στον έλεγχο των σπόρων.

Το Σάββατο 25 Μαΐου συμμετέχουμε στην εκδήλωση στο Σύνταγμα
Την Κυριακή 2 Ιουνίου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος επισκεπτόμαστε το κτήμα Αρβανίτη στα Κιούρκα (θα επανέλθουμε με περισσότερες πληροφορίες)

--------------

Οι θέσεις των ΦΙΛΩΝ της ΦΥΣΗΣ/Friends of Nature Greece για τα τρόφιμα και τη διατροφή, το Διατροφικό  Κώδικα (Codex Alimentarius) και τα GMOs

«Η πείνα και η φτώχεια δεν είναι αποτέλεσμα μιας παγκόσμιας ανεπαρκούς παραγωγής ειδών διατροφής αλλά αποτέλεσμα μια άδικης κατανομής των προϊόντων, η οποία υπακούει στη λογική της καπιταλιστικής κερδοσκοπίας»

«Μανιφέστο για μια Νέα Ευρώπη» (2007), Naturefriends International (NFI)

«Να υποστηριχθούν οι μικροί αγρότες και παραγωγοί τροφής, οι οποίοι, χρησιμοποιώντας ήπιες μεθόδους καλλιέργειας, μπορούν  να μας εξασφαλίσουν υγιεινά τρόφιμα, χωρίς να εξαθλιώνονται από τις άδικες εμπορικές πρακτικές και τις ενέργειες των αρπακτικών αγροτοβιομηχανιών».

Μιγέλ ντ΄Εσκότο Μπρόκμαν (στην 63η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, 22/4/2009,  για την Μητέρα Γη)

Το δικαίωμα στην τροφή και στην ασφάλεια της τροφής είναι κατοχυρωμένο θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, σύμφωνα με την παγκόσμια Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Στην Ελλάδα, αλλά και στις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου, όλο και περισσότερες οικογένειες αναζητούν την τροφή τους στους κάδους απορριμμάτων ή τρέφονται ανεπαρκώς από συσσίτια ή από πρωτοβουλίες κοινωνικής αλληλεγγύης πολιτών. Ταυτόχρονα, τόνοι τροφίμων δεν συλλέγονται, παραμένουν στα χωράφια και στέλνονται σε χωματερές, γιατί έτσι μπορούν να ελέγχονται οι τιμές και να διατηρούνται σε ικανοποιητικά για τις εταιρείες επίπεδα, ή σαπίζουν στα ράφια των σούπερ μάρκετ ή στα ντουλάπια και τα ψυγεία μας. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο των Πολιτικών Μηχανικών (Institution of Mechanical Engineers) στην Αγγλία, το 30% με 50% της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων ή αλλιώς 1,2 με 2 δισεκατομμύρια τόνοι τροφίμων (από τα 4 δις που υπολογίζεται η συνολική παραγωγή) καταλήγουν στα σκουπίδια, με την ποσότητα αυτή ολοένα να αυξάνει (Ιανουάριος 2013).

Η γενετική τεχνολογία στις μέρες μας αυξάνει τη βιομηχανική, αγροτική παραγωγή και ενισχύει τη δύναμη των πολυεθνικών επιχειρήσεων, οι οποίες επιδίδονται σε αγώνα δρόμου για τον έλεγχο της τροφής μέσω του ελέγχου των σπόρων χρησιμοποιώντας «πατέντες» και περιορίζοντας την πρόσβαση των αγροτών σε αυτούς, ενώ εξαρτά και περιθωριοποιεί τα μικρά αγροτικά νοικοκυριά. Ακόμα και ολόκληρες φτωχές χώρες εξαρτώνται από πολυεθνικές εταιρίες όπως η Monsanto και η Bayer.

Η νόθευση των προϊόντων διατροφής (τρελές αγελάδες, γρίπη πτηνών, κρέας αλόγου σε αλλαντικά, νοθευμένα λάδια και οινοπνευματώδη κ.λπ.) και οι βλαβερές συνέπειες στην υγεία, δεν είναι απλά και μόνο μια αθέμιτη καπιταλιστική εμπορική πράξη σε βάρος των καταναλωτών αλλά μια εγκληματική ενέργεια που απειλεί ακόμα και τα συστήματα υγείας.

Η πολιτική εγκατάλειψης των παραδοσιακών ντόπιων ποικιλιών καλλιεργήσιμων φυτών και σπόρων οδηγεί στην περαιτέρω χρήση φυτοφαρμάκων για την αντιμετώπιση των ασθενειών και των συνεπειών των κατά τόπους κλιματολογικών συνθηκών. Οι μονοκαλλιέργειες εντείνουν το πρόβλημα της επέκτασης των ασθενειών στο σύνολο της γεωργικής παραγωγής, ενώ η κατάχρηση χημικών εντομοκτόνων έχει προκαλέσει σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης των πληθυσμών των μελισσών, εντόμων ζωτικής σημασίας στην αναπαραγωγή (επικονίαση) των φυτικών ειδών. Οι πρόσφατα προτεινόμενες αλλαγές στην Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης δυστυχώς συνεχίζουν να μην υποστηρίζουν τη βιώσιμη ανάπτυξη της υπαίθρου, ενισχύοντας κυρίως τις μεγάλες γεωργικές επιχειρήσεις (το 20% των παραγωγών εισπράττει το 80% των επιδοτήσεων).

Ο Διατροφικός Κώδικας (Codex Alimentarius) του οποίου η εφαρμογή είναι υποχρεωτική από 1/1/2010 για όλα τα κράτη–μέλη στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής να έχουν ηγετικό ρόλο διεθνώς στην επιβολή μέτρων, οδηγεί σε ασφυξία παγκοσμίως τη μικρή γεωργική και κτηνοτροφική εκμετάλλευση και την οικοτεχνική επεξεργασία και διάθεση τροφίμων, ενώ ενισχύει την εντατικοποίηση της γεωργίας και κτηνοτροφίας και τη χρήση χημικών μέσων και φαρμάκων με πρόσχημα την εξασφάλιση της

Οι ΦτΦ υπογραμμίζουμε την αναγκαιότητα ανάπτυξης ενός καταναλωτικού κινήματος στην Ευρώπη και στον κόσμο, το οποίο θα βασίζεται στις παρακάτω αρχές:

·         Τη χρήση παραδοσιακών ποικιλιών σπόρων, φυτών και ζωικών ειδών που έχουν αποδεδειγμένα μεγαλύτερη αντοχή σε ασθένειες και στις κατά τόπους κλιματολογικές συνθήκες λόγω του μακροχρόνιου εγκλιματισμού τους. Θεωρούμε κατ΄ αρχάς θετικά σε θεωρητικό επίπεδο την  Ελληνική νομοθεσία που προβλέπει ότι «τα εγχώρια αβελτίωτα καλλιεργούμενα φυτικά και εκτρεφόμενα ζωικά είδη, οι φυλές, οι ποικιλίες και οι τύποι τους, που έχουν διαμορφωθεί και σταθεροποιηθεί στο χρόνο χωρίς την επέμβαση της γενετικής επιστήμης, οι αντίστοιχες άγριες μορφές των ειδών αυτών και οι βιότοποι αναπαραγωγής τους αποτελούν πολύτιμα στοιχεία του περιβάλλοντος και προστατεύονται από το κράτος» (Ν.1564/1985 άρθρα 14,1).

·         Τη δημιουργία κοινοτικών τραπεζών σπόρων και την οριζόντια μέσω αυτών ανταλλαγή σπόρων, τις οποίες θα διαχειρίζονται τα κατά τόπους ενδιαφερόμενα μέρη, δηλαδή οι κατά τόπους γεωργικοί και καταναλωτικοί συνεταιρισμοί.

Οι ΦτΦ  προτείνουν και διεκδικούν:

1.      μια «Αγροτική Πολιτική Αυτοδυναμίας Τροφίμων» (people’s food sovereignty) που θα δίνει το δικαίωμα και θα εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις στους λαούς να οργανώσουν τη γεωργική, την κτηνοτροφική και αλιευτική τους πολιτική, τόσο στην παραγωγή όσο και στη διάθεση, με κριτήρια οικολογικά, κοινωνικά, οικονομικά και πολιτιστικά.

2.      μια πολιτική που θα αντιμετωπίζει την τροφή ως δικαίωμα και όχι ως κερδοσκοπικό εμπόρευμα.

3. τη μη εφαρμογή του Διατροφικού  Κώδικα (Codex Alimentarius) και της γενετικής τεχνολογίας γιατί α) θα προκαλέσουν ολέθριες επιπτώσεις στην υγεία β) θα ενισχύουν τον έλεγχο και τη δύναμη των πολυεθνικών εταιρειών στους  μικρούς παραγωγούς αγροτικών προϊόντων γ) «Όποιος ελέγχει τα τρόφιμα ελέγχει και την ανθρωπότητα» και. εμείς είμαστε αντίθετοι με αυτήν την προοπτική.

[ΣΗΜΕΙΩΣΗ: το κείμενο αυτό αποτελεί  ένα τμήμα των συνολικών θέσεων των ΦτΦ/ NFGR  για τα Τρόφιμα και τη Διατροφή]

Να μην αγοράζουμε από τις πολυεθνικές. Αγοράζουμε από μαγαζιά και εταιρίες που ενδιαφέρονται για εμάς

[Το είδαμε σε blog του εξωτερικού και το μεταφέρουμε]

Here are the companies that don't want to tell you what you're really eating.

Support local growers! Support companies that care about you. Support local farmer markets! 

Grow your own! Start a community garden. Do whatever it takes.

Κώστα Νικολάου: "Ακρίβεια, κρίση και αλληλέγγυοι κοινωνικοί καταναλωτικοί συνεταιρισμοί - Πάμε σαν Άλλοτε"

ΠΗΓΗ: ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΑ

«Φρούτα και λαχανικά, που τα αγοράζουν οι μεσάζοντες από τον παραγωγό λίγα λεπτά του ευρώ, πουλιούνται στον καταναλωτή 2,3 ή και 4 ευρώ, αποφέρουν δηλαδή κέρδη της τάξεως των 500% έως 900%. Παρόμοια ασυδοσία στην κερδοφορία μονάχα με τη μαύρη αγορά της Κατοχής μπορεί να συγκριθεί ..... και η άλλη Αντίσταση μη θαρρείτε πως άρχισε με τα ντουφέκια .... Η Αντίσταση άρχισε αυθόρμητα και αθόρυβα, με πράξεις καθόλου ηρωικές, αλλά απολύτως αποτελεσματικές. Το πρώτο μέλημά της ήταν η αντιμετώπιση του λιμού, που στοίχισε στον ελληνικό λαό χιλιάδες νεκρούς. Οργανώθηκαν παντού, σε σχολεία, σε εργοστάσια σε γειτονιές, συσσίτια, συγκροτήθηκαν ομοίως καταναλωτικοί συνεταιρισμοί, που φέρνανε τρόφιμα απ’ ευθείας από τους παραγωγούς, παρακάμπτοντας τους μεσάζοντες και τους μαυραγορίτες .... Είναι χαρακτηριστικό πως η Εθνική Αλληλεγγύη ιδρύθηκε στις 28 Μαΐου 1941, τρεις μήνες πριν ιδρυθεί ο βασικός κορμός της Αντίστασης, το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο. Και αναρωτιέμαι. Ξεχάσαμε τι κάναμε τότε; Γιατί δεν οργανώνονται καταναλωτικοί συνεταιρισμοί σε κάθε γειτονιά, σε κάθε υπηρεσία, σε κάθε εργοστάσιο; Συνεταιρισμοί που θα έρχονται σε άμεση επαφή με τους παραγωγούς και θα αγοράζουν τα προϊόντα τους σε πολύ καλύτερες τιμές για αυτούς, αλλά απείρως χαμηλότερες για τους καταναλωτές. Το ζητούμενο είναι σήμερα να αναπτυχθεί η κοινωνική αλληλεγγύη, όχι όμως φιλανθρωπικές οργανώσεις. Δεν μπαίνει θέμα φιλανθρωπίας και ελεημοσύνης, αλλά θέμα κοινωνικής αλληλεγγύης και αντίστασης. Έτσι πρέπει να το δούμε» [1].

Είναι κορυφαίας σημασίας σήμερα να υπογραμμίσουμε ότι μια από τις πρώτες δράσεις που ανέλαβε το ΕΑΜ διαμέσου της οργάνωσης «Εθνική Αλληλεγγύη», ήταν η ανακούφιση του λιμοκτονούντος πληθυσμού και με το σύνθημα «Κανείς άλλος Έλληνας να μην πεθάνει από την πείνα» δημιούργησε δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης στην ύπαιθρο και στις πόλεις. Οι συνεργατικές μορφές (συνεταιρισμοί παραγωγών ή καταναλωτών κ.ά.) ιεραρχούνται σε περίοπτη θέση μέσα στις αντιστασιακές διακηρύξεις. Οι συνεταιρισμοί προβάλλονται ως οι καταλληλότεροι θεσμοί, εφόσον εφαρμόζονται οι αρχές της ελεύθερης, συλλογικής και δημοκρατικής οργάνωσης και δράσης. Στην Πράξη 60 της ΠΕΕΑ (Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης) με τίτλο «Προσωρινές διατάξεις για τη σύσταση και λειτουργία των Συνεταιρισμών», γίνεται λόγος για «διεύρυνση του σκοπού τους», «απεριόριστη δυνατότητα της σύνδεσης των συνεταιρισμών σε δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες οικονομικές οργανώσεις», «δημοκρατική λειτουργία» κλπ και ανάγονται οι συνεταιρισμοί σε εκπαιδευτήρια δημοκρατίας [2].

            Έχοντας αυτές τις παρακαταθήκες, ποια είναι η σημερινή πραγματικότητα και τι μπορούμε να κάνουμε;

Με τη μισή αγοραστική δύναμη ….

Η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων στην Ελλάδα συγκριτικά με άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχει φθάσει σε απελπιστικά επίπεδα (πόσο μάλλον των ανέργων). Ένα βασικό «καλάθι» 39 τροφίμων κοστίζει στην Αθήνα 298 ευρώ (όσο και στο Βερολίνο) και το μέσο μηνιαίο κόστος ενός «καλαθιού» 122 προϊόντων και υπηρεσιών είναι 1.990,69 ευρώ στην Αθήνα (στο Βερολίνο είναι 2.175,62 ευρώ). Όμως με βάση το επίπεδο μισθών, για να αγοράσει κανείς στην Αθήνα ένα σάντουιτς πρέπει να εργασθεί το διπλάσιο χρόνο απ’ ότι στη Φρανκφούρτη, για ένα κιλό ψωμί πρέπει να εργασθεί το διπλάσιο χρόνο απ’ ότι στο Λονδίνο, ενώ για να αγοράσει ένα κιλό ρύζι χρειάζεται να εργασθεί το διπλάσιο χρόνο απ’ ότι στο Όσλο (που είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου). Με άλλα λόγια, οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα έχουν συγκριτικά τη μισή αγοραστική δύναμη [3].

Η θέση των εργαζομένων στην Ελλάδα δεν είναι δεινή μόνο σε σύγκριση με τις θεωρούμενες ισχυρές ευρωπαϊκές οικονομίες, αλλά και σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που βρίσκονται σε κρίση. Για παράδειγμα, το καθαρό ωρομίσθιο στην Αθήνα είναι 7,72 ευρώ ενώ στη Λισσαβόνα είναι 8,18 ευρώ, στη Μαδρίτη 11,16 ευρώ και στο Δουβλίνο 15,13 ευρώ [3].

Διαρκής άνοδος τιμών με παράλληλη κάθοδο μισθών σε περίοδο κρίσης

            Σύμφωνα με έρευνα της ΠΑΣΕΓΕΣ, η "ψαλίδα" τιμών παραγωγού - καταναλωτή μεγάλωσε στα περισσότερα είδη διατροφής κατά την περίοδο 2008-2010. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η “ψαλίδα” στα ζυμαρικά είναι 760%, στα δημητριακά από 500 έως 1550%, στο ρύζι 660%, στο κρασί 750% και σε μία σειρά προϊόντων από 170 έως 530% [4].

Από τότε, σύμφωνα με τα στοιχεία του Παρατηρητηρίου Τιμών του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας προκύπτει ότι οι τιμές στις περισσότερες κατηγορίες βασικών προϊόντων είναι αυξημένες το 2012 σε σχέση με το 2011. Οι ανατιμήσεις (φτάνουν το 18%) διαπιστώνονται στις τιμές πολλών προϊόντων στα ράφια των σούπερ μάρκετ, παρά την πτώση της κατανάλωσης και την πρωτοφανή πτώση μισθών στη διάρκεια της σημερινής κρίσης. Ενδεικτικά, τα αναψυκτικά πωλούνται σήμερα ακριβότερα σε σχέση με το 2011 κατά 10%, οι μαρμελάδες 8%, τα κατεψυγμένα ψάρια 7,87%, οι χυμοί φρούτων 7,1%, η μαργαρίνη 7,29%, το αλάτι και τα μπαχαρικά 6,9%, τα αλλαντικά 6,3% και το γάλα 6% [5].

Κρίση: ευκαιρία για κερδοσκοπία

«Το μοντέλο της σημερινής πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης χαρακτηρίζεται από την απληστία, τον ανταγωνισμό και τον ατομικισμό, και τη βία κατά των προσώπων ….. Αρνούμαστε (απορρίπτουμε) τις αιτίες και τις συνέπειες της τρέχουσας κρίσης. Αυτή βασίζεται στην κερδοσκοπία των ανεξέλεγκτων χρηματοοικονομικών ροών και σε ένα άγριο οικονομικό μοντέλο που φτωχαίνει και αποκλείει έναν αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων και εδαφών, καταστρέφοντας την πολιτιστική και φυσική κληρονομιά ολόκληρου του κόσμου» διακηρύσσεται στο Μανιφέστο του Ευρωπαϊκού Δικτύου Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας [6].

Βιώνουμε σήμερα τη φάση όξυνσης μιας κρίσης, που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’80, τότε που έσπασε το δίπολο της τριαντάχρονης μεταπολεμικής ευφορίας, δηλαδή, το «παράγουμε πολύ – καταναλώνουμε πολύ». Τότε, που το συσσωρευμένο κεφάλαιο της χρυσής τριακονταετίας του καπιταλισμού άρχισε να επενδύεται κυρίως σε χρηματοπιστωτικά προϊόντα, κατάλληλα σχεδιασμένα, έτσι ώστε να δίνουν πολύ μεγαλύτερα κέρδη και να είναι αφορολόγητα.

Όλη αυτή η οικονομική μεγέθυνση (που είναι ψευδο-ανάπτυξη και όχι ανάπτυξη, όπως διαστρεβλωμένα αποκαλείται) στηρίχθηκε στην προϋπάρχουσα κοινωνική ανισότητα, την οποία αναπαρήγαγε και ενίσχυσε περαιτέρω και έφθασε σήμερα σε τέτοια ακραία όρια, όπου το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο κατέχει σε «χαρτιά» (και όχι σε πραγματικά χρήματα) πάνω από 10 φορές το ΑΕΠ του πλανήτη. Ο κόσμος όλος «τους χρωστάει» πάνω από 10 φορές αυτό που παράγει! Το σύστημα λοιπόν δεν περνάει απλά κάποια κρίση, αλλά βρίσκεται σε κατάσταση αταξίας και χάους με την επιστημονική έννοια του όρου, δηλαδή, «μακράν της ισορροπίας» [7].

            Ο νεοφιλελευθερισμός, ως η σύγχρονη έκφραση του καπιταλιστικού συστήματος απέτυχε παταγωδώς παγκόσμια και προφανώς, και στην Ελλάδα. Αυτό το παραδέχονται πλέον – εμμέσως πλην σαφώς - και οι ίδιοι οι υποστηρικτές του. Όσο περισσότερο συνεχίζεται σε πλάτος και σε βάθος η εφαρμογή νεοφιλελεύθερων επιλογών, τόσο περισσότερο βαθαίνει και οξύνεται η κρίση του συστήματος. Η όξυνση όμως της κρίσης δεν ενοχλεί τους πάντες. Για μερικούς είναι ευκαιρία για κερδοσκοπία.

Συγκεκριμένα, επειδή τα προαναφερόμενα άυλα χρηματοπιστωτικά «χαρτιά» κινδυνεύουν κάποια στιγμή να οδηγηθούν στην ανακύκλωση, είτε γιατί δεν υπάρχει καμία πιθανότητα η κοινωνία να μπορεί να βρει τέτοια ποσά για να τα πληρώσει είτε γιατί μπορεί και να αρνηθεί να τα πληρώσει, ο μόνος δρόμος εξασφάλισης της αξίας τους είναι η «αντικατάστασή» τους με κάτι υλικό. Ένα πρώτο υλικό κομμάτι - μικρό όμως – επιχειρείται να καλυφθεί από τη γνωστή νεοφιλελεύθερη πολιτική λιτότητας με την επίθεση σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικό κράτος (υγεία, παιδεία, ασφάλιση κλπ) με τις απολύσεις κλπ. Θεωρητικά, το μεγαλύτερο κομμάτι θα μπορούσε να καλυφθεί διαμέσου ανάληψης νέων ιδιωτικών παραγωγικών επενδύσεων. Ένας «ηθικός» καπιταλισμός δηλαδή. Αυτό όμως είναι αυταπάτη, γιατί ο νεοφιλελευθερισμός είναι η σημερινή επιλογή επιβίωσης του συστήματος και γιατί το δίπολο «παράγουμε πολύ – καταναλώνουμε πολύ» έχει σπάσει προ πολλού και η ασκούμενη νεοφιλελεύθερη πολιτική λιτότητας το επιβεβαιώνει. Απομένει ένα σπουδαίο υλικό κομμάτι (το μεγαλύτερο): η μέγιστη δυνατή αποκόμιση κερδών με την ιδιωτικοποίηση (όπου αυτή δεν υπάρχει ακόμα) των βασικών αγαθών και υπηρεσιών διαβίωσης και κοινής ωφέλειας και των φυσικών πόρων.

Μεταξύ αυτών των βασικών αγαθών, υπηρεσιών και πόρων, που δέχονται την επίθεση της ιδιωτικοποίησης, κυρίαρχη θέση έχουν 4 τομείς προτεραιότητας (καθόλου τυχαία), συναρθρωμένοι σ’ ένα ενιαίο σύνολο: το Νερό, η Ενέργεια, η Τροφή και τα Απόβλητα (Ν.Ε.Τ.Α.). Τα λεγόμενα καταναλωτικά αγαθά αποτελούν κεντρικό στόχο των επιθέσεων της ιδιωτικοποίησης και της κερδοσκοπίας στη σημερινή περίοδο κρίσης.

Υπάρχει εναλλακτική έξοδος και είναι καλύτερη: κοινωνική και αλληλέγγυα!

Δεν θέλουμε μεταλλαγμένα στη διατροφή μας

ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ 

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ και στείλτε επιστολή διαμαρτυρίας

Κύριοι,

Με έκπληξη και απογοήτευση ενημερώθηκα από την Greenpeace, ότι η εταιρεία σας κάνει χρήση μεταλλαγμένων ζωοτροφών. Την ίδια στιγμή μάλιστα, ισχυρίζεστε ότι δεν χρησιμοποιείτε μεταλλαγμένες ζωοτροφές.

Απαιτώ από την εταιρεία σας να εξασφαλίσει αμέσως καθαρές, μη μεταλλαγμένες ζωοτροφές. Απαιτώ να μου παρέχετε προϊόντα ποιοτικά, απαλλαγμένα από μεταλλαγμένα σε κάθε στάδιο της διατροφικής αλυσίδας. 

Ζητώ να στραφείτε αμέσως προς την καλλιέργεια εγχώριας ζωοτροφής χωρίς μεταλλαγμένα, βοηθώντας ταυτόχρονα την οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας, αυτή την πολύ κρίσιμη στιγμή. 

Δεν θέλω να ξοδεύονται εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια το χρόνο για να εισάγεται σόγια, χωρίς να γνωρίζω πόση από αυτήν είναι μεταλλαγμένη και που καταλήγει. 

 Αντιθέτως, θέλω να επενδύσετε σε καλλιέργεια εγχώριας ζωοτροφής (κτηνοτροφικά φυτά όπως ρεβίθια, μπιζέλια, κουκιά, λούπινα). Θέλω να ξέρω τι τρώω, να ανοίξουν θέσεις εργασίας στη χώρα μας, να προωθηθεί η βιώσιμη γεωργία, να τονωθεί η ανάπτυξη. 

Παρακαλώ να με ενημερώσετε σχετικά με τις κινήσεις στις οποίες θα προβεί η εταιρεία σας για την αντιμετώπιση των μεταλλαγμένων.

Με εκτίμηση

Η "γεωργία στις πόλεις" (Urban Agriculture)

[Πέντε βιβλία από τον Καναδά για την "Αστική Γεωργία - ΕΔΩ]

[Ένας μικρός, "μικρούτσικος", αστικός κήπος]

Για την "αστική γεωργία" στο Χαϊδάρι είχαμε κάνει μια μικρή αναφορά στο blog τον Αύγουστο του 2010 (ΕΔΩ). Το θέμα αυτό φαίνεται ότι θα προκαλέσει το ενδιαφέρον τόσο σε ιδεολογικό επίπεδο (αυτάρκεια, υγιεινή διατροφή, ευχαρίστηση, ήπια άθληση  κ.λ.π) όσο και σε πρακτικό (οικονομικές δυσκολίες, κάλυψη καθημερινών αναγκών).  Η εποχή της έντονης οικονομικής, διατροφικής και περιβαλλοντικής κρίσης που ζούμε στις μέρες μας, προβλέπεται ότι θα αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά και γι΄ αυτό το ενδιαφέρον για την "επιστροφή" στη γη, δηλαδή η "αστική γεωργία", αναμένεται ότι  για ορισμένες κοινωνικές κατηγορίες να είναι και μία από τις εναλλακτικές αλλά και αναγκαίες  μορφές επιβίωσης.

Στην Αθήνα λειτουργούν ήδη δύο αυτοδιαχειριζόμενοι αγροί για ιδεολογικούς λόγους και όχι τόσο από ανάγκη, στο Ελληνικό (ΕΔΩ ΕΔΩ) και στο Πάρκο Τρίτση (ΕΔΩ), ενώ τα βουνά της Αττικής "φιλοξενούν" όλο και περισσότερους νέους μελισσοκόμους που με τις κυψέλες τους προσπαθούν να ενισχύσουν το εισόδημά τους ή ακόμα και να προετοιμάζουν εναλλακτικές λύσεις σε περίπτωση που μείνουν άνεργοι ή κλείσουν τα καταστήματά τους. 

Στην Αλεξανδρούπολη διαβάζουμε ότι "Κατασκευάζεται  μία μικρή «πιλοτική» πόλη που αντί για κτίρια θα έχει λαχανόκηπους, με βιολογικά προϊόντα, μια πράσινη πόλη, που όμως επάνω της έχει όλη σχεδόν την Τεχνική Νομοθεσία & Γραφειοκρατία του Ελληνικού Κράτους! Αυτό φυσικά δεν μας φόβισε και με πολύ γρήγορους ρυθμούς, μέσα σε έναν κυκεώνα αλλαγών όπως ο Καλλικράτης, με συντονισμένες προσπάθειες, οι Τεχνικοί μου σύμβουλοι και Υπηρεσίες κατάφεραν το ακατόρθωτο και σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να ετοιμάσουν τα πάντα, ώστε να είμαστε πλέον στην ευχάριστη θέση την ερχόμενη άνοιξη να διαθέσουμε τους 274 λαχανόκηπους προς χρήση."  Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Στη Πολίχνη Θεσσαλονίκης, στο πρώην στρατόπεδο Καρατάσου "...50 πολίτες που "καταπάτησαν" πριν από δέκα μήνες ένα τμήμα του πρώην στρατοπέδου Καρατάσου στην Πολίχνη Θεσσαλονίκης δεν το έκαναν από αγγαρεία, αλλά με δική τους πρωτοβουλία. Με κέφι, μεράκι και χαμόγελο φόρεσαν γάντια και καπέλα, πήραν τσάπες και σκαλιστήρια και καθάρισαν μια έκταση 1,7 στρεμμάτων απομακρύνοντας αγριόχορτα, πέτρες και σκουπίδια. Ηταν η αρχή της δημιουργίας του πρώτου εναλλακτικού αστικού συνεταιρικού λαχανόκηπου στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας.."  Περισσότερα ΕΔΩ.

Το κίνημα Urban Agriculture ή City Farmer αναπτύσσεται προοδευτικά σε όλο τον κόσμο τόσο για ιδεολογικούς όσο και για λόγους ανάγκης και αξίζει να το παρακολουθήσουμε.

Πατήστε ΕΔΩ και ΕΔΩ για περισσότερες πληροφορίες.

Επισκεφτείτε επίσης το ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΕΔΩ