«Διά χειρός Τέτση εξ Υδρας...» στον Άγιο Δημήτριο στις εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού στο Σκαραμαγκά | Ο ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. προγραμματίζει επίσκεψη...

[Η ενημέρωση στον ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. για την εικονογράφηση του Παναγιώτη Τέτση έγινε από το συμπολίτης μας αρχιτέκτονα και Ερευνητή της Τοπικής Ιστορίας του Χαϊδαρίου κ.Γιάννη Ιγγλέση, ο οποίος επισκέφτηκε το Ναό του Αγίου Δημητρίου στις εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού/ ΚΕΠΑΛ στο Σκαραμαγκά στις 13 Ιουνίου 2017. Ο ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. προγραμματίζει επίσκεψη στον Άγιο Δημήτριο αμέσως μετά το Καλοκαίρι.]

------------------------------

ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ δείτε το VIDEO

Ρεπορτάζ: ΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Φωτογραφίες: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ

«Διά χειρός Τέτση εξ Υδρας της περιφήμου νήσου, μηδέ χρύσειον, μηδέ αργύριον λαβόντος διά την ιστόρησιν». Με αυτές τις λέξεις ολοκληρώνεται η επιγραφή στο αριστερό άκρο της αψίδας στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου που βρίσκεται στο Κέντρο Εκπαίδευσης Παλάσκας του Πολεμικού Ναυτικού στον Σκαραμαγκά, αποκαλύπτοντας μια διαφορετική πτυχή του αείμνηστου ζωγράφου.

Έναν χρόνο μετά τον θάνατο του Παναγιώτη Τέτση, η «Κ» παρουσιάζει ένα άγνωστο στο ευρύ κοινό μνημειακό έργο που φιλοτέχνησε ο σπουδαίος ζωγράφος κατά τη στρατιωτική του θητεία το 1948 πολύ πριν από την καλλιτεχνική του καθιέρωση.

Όπως μας εξηγεί ο αγιογράφος και βυζαντινός αρχαιολόγος Γεώργιος Τσαντήλας, ο ζωγράφος ιστόρησε την κόγχη απεικονίζοντας στην αψίδα την Πλατυτέρα Ένθρονη Βρεφοκρατούσα, συνοδευόμενη από δύο αγγέλους, στη μεσαία ζώνη την κοινωνία των αποστολών και στην κατώτερη ζώνη τους τέσσερις ιεράρχες. Στην καμάρα του ιερού εικονίζεται η Ανάληψη του Χριστού, ενώ στα πλάγια μέρη αναπαρίστανται οι παραβολές της Ίασης του Τυφλού και της Σαμαρείτιδος. Στο τόξο της καμάρας εικονίζονται σε μετάλλια ημίτομοι οι προφήτες –οι οποίοι εικονίζονται ξανά ολόσωμοι στη στεφάνη του τρούλου– και οι ευαγγελιστές στα σφαιρικά τρίγωνα του τρούλου.

«Ακολουθεί πιστά την κρητική ζωγραφική, είναι πολύ αυστηρός και απολύτως γραμμικός, ακολουθώντας τα νάματα του Κόντογλου. Δεν υπάρχει αυτό που αποκαλούμε εικαστική ελευθερία. Ακόμη και τα φωτίσματα που κάνει πάνω στα ρούχα είναι απολύτως γραμμικά. Με αυτό το έργο ανακαλύπτουμε μιαν άλλη πλευρά του που πιστεύω είναι η πηγή της τέχνης του. Κατέχει τη βυζαντινή αγιογραφία και κάνει το άλμα στην ελεύθερη ζωγραφική», τονίζει ο κ. Τσαντήλας, ο οποίος γνώριζε τον Π. Τέτση και το αγιογραφικό του έργο.

Ο κ. Τσαντήλας ανέλαβε μαζί με τους συνεργάτες του (Χ. Σκάνταλο, Α. Τσαντήλα, Κ. Τσαντήλα) τη συντήρηση των αγιογραφιών του ναού, χωρίς, όπως επισημαίνει, να παρέμβει στο έργο του Τέτση, το οποίο ωστόσο χρήζει συντήρησης. «Διά χειρός Π. Τέτση» έγιναν οι περισσότερες εικόνες του τέμπλου, ενώ στον ίδιο αποδίδεται και ο εντυπωσιακός Παντοκράτορας του τρούλου. Το μόνο άλλο αγιογραφικό έργο που ήταν γνωστό ότι φιλοτέχνησε ο Τέτσης ήταν ορισμένες φορητές εικόνες και τοιχογραφίες του ορθόδοξου ναού του Αγίου Νικολάου της Ολλανδίας.

Σε επικοινωνία της «Κ», ο πρεσβύτερος του ναού στο Ρότερνταμ, πατέρας Ιωάννης Ψωμάς διευκρίνισε ότι ο Παναγιώτης Τέτσης φιλοτέχνησε εκείνα τα έργα στα τέλη του 1950, όσο σπούδαζε στο Παρίσι και έπειτα από υπόδειξη του Μουσείου Μπενάκη στους κληρικούς του ναού.

[Ο Τέτσης (καθισμένος, δεξιά) κατά τη θητεία του στο Ναυτικό. (Φωτογραφία: Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης)]

Μικρής έκτασης πυρκαγιά στο ύψος της Μονής Δαφνίου - Άλσος Δαφνίου στο Χαϊδάρι | Η πυρκαγιά κατασβέστηκε - παραμένουν τρία οχήματα της πυροσβεστικής για ασφάλεια | Ανακοίνωση του Δήμου Χαϊδαρίου

Τετάρτη 19 Ιουλίου 2017 ανακοίνωση του Πυροσβεστικού Σώματος 3:30 μ.μ:

"Σε εξέλιξη #δασική #πυρκαγιά στην περιοχή του Δαφνίου στην Αττική. Επιχειρούν 30 πυροσβέστες με 12 οχήματα."

Λίγες ώρες αργότερα, στις 5:45μμ ανακοίνωση του Πυροσβεστικού Σώματος

"Υπό μερικό έλεγχο η #δασική #πυρκαγιά στην περιοχή του Δαφνίου Αττικής."

 Η πυρκαγιά μικρής κλίμακας εκδηλώθηκε κοντά στη Μονή Δαφνίου και από τις δύο πλευρές της Λ.Αθηνών.

Στις 6:10μμ είχαν παραμείνει τρία οχήματα του πυροσβεστικού σώματος και ένα βυτιοφόρο του Δήμου Χαϊδαρίου.

Το φαινόμενο της πυρκαγιάς κατά μήκος της Λ.Αθηνών είναι σύνηθες καθώς και στις Λ.Σχιστού και Λ.Αιγάλεω. Ωστόσο η σημερινή πυρκαγιά ήταν κοντά σε κατοικημένη περιοχή, πλησίον πρατηρίου βενζίνης και σχετικά κοντά με τη Μονή Δαφνίου - Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής της UNESCO. Για το λόγο αυτό χρειάζεται - αν δεν υπάρχει -  ειδικό σύστημα πυροπροστασίας στη Μονή Δαφνίου.

[Φωτογραφίες: Κώστας Φωτεινάκης]
-----------------

Γραφείο Τύπου Δήμου Χαϊδαρίου

Άμεση αντίδραση και κατάσβεση πυρκαγιάς που ξέσπασε στο ύψος του Δαφνίου!

Η Αθήνα 7η ευρωπαϊκή πόλη σε "πολιτιστικό παλμό" | Διαθέτει δύο χώρους παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO (την Ακρόπολη των Αθηνών και τη μεσαιωνική Μονή Δαφνίου)

[Η Μονή Δαφνίου μετά τη συντήρηση και αποκατάσταση των ζημιών που είχαν προκύψει από το σεισμό του 1999 | Φωτ. Κώστας Φωτεινάκης]

Η Αθήνα 7η ευρωπαϊκή πόλη σε "πολιτιστικό παλμό"

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε την πρώτη έκδοση του «Παρατηρητηρίου Πολιτιστικών και Δημιουργικών Πόλεων», στην οποία 4 ελληνικές πόλεις κατατάσσονται σύμφωνα με τις επιδόσεις τους στον πολιτισμό.

Το νέο αυτό εργαλείο παρέχει συγκρίσιμα στοιχεία σχετικά με τις επιδόσεις ευρωπαϊκών πόλεων σε εννέα διαστάσεις — που περιλαμβάνουν τον πολιτισμό και τη δημιουργικότητα — και υπογραμμίζει το γεγονός ότι οι επιδόσεις τους συμβάλλουν στην κοινωνική ανάπτυξη, στην οικονομική μεγέθυνση και στη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Το Παρατηρητήριο Πολιτιστικών και Δημιουργικών Πόλεων, που δημιουργήθηκε από το Κοινό Κέντρο Ερευνών (ΚΚΕρ), την εσωτερική επιστημονική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, θα βοηθήσει τους υπευθύνους χάραξης πολιτικής, καθώς και τον πολιτιστικό και τον δημιουργικό τομέα να εντοπίσουν τα τοπικά πλεονεκτήματα και τους τομείς που επιδέχονται βελτίωση όπως επίσης και να αντλήσουν διδάγματα από παρόμοιες πόλεις.

Στο Παρατηρητήριο αυτό παρέχονται πληροφορίες για την ισχυρή σχέση μεταξύ του πολιτιστικού παλμού και διαφόρων πτυχών της ζωής μιας πόλης, αρχής γενομένης από την κοινωνική πολυμορφία και την οικονομική της δραστηριότητα.

Το Παρατηρητήριο Πολιτιστικών και Δημιουργικών Πόλεων είναι το αποτέλεσμα ενός ερευνητικού σχεδίου που καλύπτει 168 πόλεις σε 30 ευρωπαϊκές χώρες. Είναι διαθέσιμο ως διαδραστικό διαδικτυακό εργαλείο που παρέχει τη δυνατότητα στους χρήστες να περιηγηθούν στις επιλεγείσες πόλεις και να έχουν πρόσβαση σε ευρύ φάσμα ποσοτικών και ποιοτικών πληροφοριών σχετικά με τις επιδόσεις τους.

Στην Ελλάδα μελετήθηκαν 4 πόλεις: η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα και η Καλαμάτα.

Η Αθήνα έρχεται 7η σε «πολιτιστικό παλμό» στην ομάδα XL όπου κατατάσσονται 34 πόλεις, χάρη στις καλές επιδόσεις της σε πολιτιστικούς χώρους και εγκαταστάσεις (5η). Η ελληνική πρωτεύουσα διαθέτει πλουσιότατη ιστορική, πολιτιστική και καλλιτεχνική κληρονομιά που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, δύο χώρους παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO (την Ακρόπολη των Αθηνών και τη μεσαιωνική Μονή Δαφνίου), και περίπου 150 θεατρικές σκηνές όπως το αρχαίο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, το οποίο φιλοξενεί το περίφημο Φεστιβάλ Αθηνών.

Η Θεσσαλονίκη κατατάσσεται 14η σε «πολιτιστικό παλμό» στην ομάδα L των 36 πόλεων, και οφείλει τη θέση της αυτή κυρίως στους πολιτιστικούς της χώρους και εγκαταστάσεις (9η). Πασίγνωστη στην Ελλάδα για τη ζωντάνια της κουλτούρας της, η πόλη έλαβε τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης το 1997. Ο πολιτιστικός πλούτος της αποδεικνύεται από τα δεκάδες μουσεία, θέατρα, κέντρα καλών τεχνών και υπαίθρια μνημεία και γλυπτά, καθώς και από το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Το Δημοτικό Συμβούλιο ανακοίνωσε πρόσφατα μακροπρόθεσμη στρατηγική ανθεκτικότητας, στην οποία η πολιτιστική και δημιουργική οικονομία διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο.

Η Καλαμάτα έχει καλύτερη επίδοση στον «πολιτιστικό παλμό» (15η στην ομάδα S-M των 64 πόλεων), πράγμα που οφείλεται κυρίως στους πολιτιστικούς της χώρους και εγκαταστάσεις (12η). Η φήμη της Καλαμάτας ως πολιτιστικού προορισμού παρουσιάζει αύξηση κατά την τελευταία δεκαετία. Για παράδειγμα, το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, στο οποίο έχει απονεμηθεί διάκριση στο πλαίσιο της ενέργειας «Ευρώπη των φεστιβάλ, φεστιβάλ για την Ευρώπη», κατέχει ειδική θέση στον φεστιβαλικό χάρτη της Μεσογείου. Επίσης, ήταν μια από τις επικρατέστερες υποψήφιες πόλεις για Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2021.

Η Πάτρα κατατάσσεται 33η στην ομάδα S-M νέες θέσεις εργασίας στον δημιουργικό τομέα, στις οποίες βασίζεται η «δημιουργική οικονομία». Η πόλη φιλοξενεί διάφορα μουσεία (όπως το Αρχαιολογικό Μουσείο και το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης), ισχυρή ανεξάρτητη (indie) ροκ σκηνή και ένα δραστήριο θέατρο — το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας — το οποίο έχει ανεβάσει αναγνωρισμένες από την κριτική παραστάσεις, από αρχαίο δράμα έως διεθνές ρεπερτόριο. Η Πάτρα ήταν Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2006.

Γενικότερα διαπιστώνεται ότι η «ιδανική» Πολιτιστική και Δημιουργική Πόλη στην Ευρώπη θα ήταν το κράμα των πόλεων με τις καλύτερες επιδόσεις για κάθε δείκτη. Η πόλη αυτή θα διέθετε τους πολιτιστικούς χώρους και εγκαταστάσεις του Κορκ (Ιρλανδία), τη συμμετοχή στις πολιτιστικές δραστηριότητες, την ελκυστικότητα, τις θέσεις εργασίας στον δημιουργικό τομέα και τις θέσεις εργασίας που βασίζονται στη γνώση του Παρισιού (Γαλλία), τη διανοητική ιδιοκτησία και καινοτομία του Αϊντχόβεν (Κάτω Χώρες), τις νέες θέσεις εργασίας στον δημιουργικό τομέα της Ουμέα (Σουηδία), το ανθρώπινο κεφάλαιο και την εκπαίδευση της Λουβέν (Βέλγιο), τον ανοικτό χαρακτήρα, την ανεκτικότητα και την αξιοπιστία της Γλασκώβης (Ηνωμένο Βασίλειο), τις τοπικές και διεθνείς συνδέσεις της Ουτρέχτης (Κάτω Χώρες) και την ποιότητα της διακυβέρνησης της Κοπεγχάγης (Δανία). Από αυτές τις οκτώ πόλεις, πέντε έχουν λιγότερους από 500 000 κατοίκους (Κορκ, Αϊντχόβεν, Ουμέα, Λουβέν και Ουτρέχτη).

Τα βασικά πορίσματα της έρευνας περιλαμβάνουν:

Κορυφαίες πολιτιστικές και δημιουργικές πόλεις: σε σύγκριση με άλλες πόλεις ανάλογου πληθυσμού, το Παρίσι, η Κοπεγχάγη, το Εδιμβούργο και το Αϊντχόβεν παρουσιάζουν καλύτερες επιδόσεις·

Πολιτισμός, δημιουργικότητα και ευημερία: ο πολιτισμός και η δημιουργικότητα συμβάλλουν στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης και είναι ζωτικής σημασίας για τις πόλεις χαμηλού εισοδήματος·

Το μέγεθος δεν είναι το παν: το μέγεθος μιας πόλης δεν καθορίζει τις επιδόσεις της στον τομέα του πολιτισμού και της δημιουργικότητας, καθώς κατά μέσο όρο οι μικρές και μεσαίες πόλεις σημειώνουν σχετικά καλές επιδόσεις σε σύγκριση με μεγαλύτερες·

Οι πρωτεύουσες βρίσκονται ψηλά στην κατάταξη αλλά όχι στην υψηλότερη θέση: ακόμη και εάν οι πρωτεύουσες βρίσκονται συχνά στις πρώτες θέσεις, άλλες πόλεις υπερτερούν έναντί τους στην περίπτωση της Αυστρίας, του Βελγίου, της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ισπανίας, της Ιταλίας, των Κάτω Χωρών και της Πολωνίας.

Ο κ. Τίμπορ Νάβρατσιτς, Ευρωπαίος Επίτροπος Εκπαίδευσης, Πολιτισμού, Νεολαίας και Αθλητισμού, αρμόδιος για το ΚΚΕρ, δήλωσε τα εξής: «Στόχος μου είναι να τεθεί ο πολιτισμός και η δημιουργικότητα στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής ατζέντας. Σε περιόδους μεγάλων κοινωνικών μετασχηματισμών και όξυνσης του παγκόσμιου ανταγωνισμού μεταξύ των πόλεων, θα πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας πέρα από τις παραδοσιακές πηγές ανάπτυξης και την κοινωνικοοικονομική ευημερία και να εξετάσουμε τον ρόλο του πολιτισμού στις δυναμικές, καινοτόμους και ποικιλόμορφες πόλεις. Το Παρατηρητήριο των Πολιτιστικών και Δημιουργικών Πόλεων παρουσιάζει επιτυχημένες ευρωπαϊκές πόλεις που έχουν βρει δικούς τους τρόπους για να αξιοποιούν το δυναμικό του πολιτισμού και της δημιουργικότητας με σκοπό την ανάπτυξη και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών. Θέτει στη διάθεση των υπευθύνων χάραξης πολιτικής αξιόπιστα στοιχεία για να τους βοηθήσει να προσδιορίσουν τους τομείς όπου τα αποτελέσματα είναι ικανοποιητικά και τα σημεία που επιδέχονται περαιτέρω βελτίωση.»

ΠΗΓΗ: TORNOS NEWS

Το παρεκκλήσι - νεκροταφείο Άγιος Νικόλαος της Μονής Δαφνίου

 [Ο Άγιος Νικόλαος "κρυμμένος" στα έλατα και στα πεύκα στη ΓΙΟΡΤΗ - πρώην Γιορτή Κρασιού]

 [Πάνω: Η ανατολική πλευρά | Κάτω: η ανατολική πλευρά - φαινεται η υπόγεια κρύπτη με οστεοφυλάκια των μοναχών της Μονής Δαφνίου]

 [Πάνω: η νότια πλευρά | Κάτω: η βορινή πλευρά]

 

[Παλαιότερη φωτογραφία του Αγίου Νικολάου - πρέπει να χτίστηκε την ίδια περίοδο με το Καθολικό της Μονής Δαφνίου]

ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ είναι: να συνεχιστούν οι εργασίες αναστήλωσης του Αγίου Νικολάου οι οποίες σταμάτησαν πριν από δέκα πέντε χρόνια περιπου.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: CAMPING EOT "DAFNI" MANAGER: GEORGIOS KARABATEAS IERA ODOS TERMA STR - DAFNI HAIDARI - ATTIKA - GREECE | Παρουσιάζουμε το CAMPING μέσα από έγγραφα που ανακαλύψαμε | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ για το CAMPING DAFNI

Έχουμε στα χέρια μας εδώ και καιρό αρκετά από τα μπλοκ εισαγωγής κατασκηνωτών, κάρτες εισόδου - εξόδου και αποδείξεις εισπράξεων από το CAMPING στο Δαφνί.

[Δείτε τις δύο φωτογραφίες πρακάτω]

Η καταγραφή γινόταν ως εξής: α) Ονοματεπώνυμο και αριθμός ατόμων β) Εθνικότητα γ) Αριθμός Διαβατηρίου γ) Ημερομηνία Εισόδου δ) Σκηνή ε) ΙΧ. Στο τέλος κάθε μήνα κατέγραφαν συγκεντρωτικό κατάλογο με τις βασικές πληροφορίες [Φωτογραφία παρακάτω]

Από τα στοιχεία που έχουμε για τα έτη 1992 και 1993 α) Οι κατασκηνωτές ήταν κυρίως από την Ευρώπη - οι περισσότεροι Ιταλοί, Γερμανοί, Γάλλοι β) Ο μέσος όρος παραμονής ήταν τρεις ημέρες.

Με βάση το τελευταίο μπλοκ που διαθέτουμε υποθέτουμε ότι είχαν κατασκηνώσει 10.000 οικογένειες από την εποχή που τη διαχείριση του CAMPING είχε ο Γιώργος Καραμπατέας.

Σύμφωνα με τα μπλοκ διαπιστώνουμε ότι υπήρχε υποδειγματική τάξη όσον αφορά την καταγραφή και τον έλεγχο των επισκεπτών.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ για το CAMPING DAFNI

Το 1961 διαμορφώνεται από την ΕΛΠΑ (Ελληνική Λέσχη Αυτοκινήτου) σε συνεργασία με την Ελληνική Περιηγητική Λέσχη το κάμπινγκ στο Δαφνί, ένα από τα πρώτα στην Ελλάδα σύμφωνα με τα διεθνή κατασκηνωτικά πρότυπα. Ο σχεδιασμός και η εξαιρετική διαμόρφωση του χώρου έγινε από καθηγητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου/ ΕΜΠ. 

Το 1968 τη διαχείριση/ Managment του κάμπινγκ ανέλαβε ο συμπολίτης μας + Γιώργος Καραμπατέας, όπως και το περίπτερο - σημερινή ΓΙΟΡΤΗ.

Η Γιορτή Κρασιού σταμάτησε, καθώς και η λειτουργία του κάμπινγκ, και η χρήση του χώρου (περίπου 250 στρέμματα) και του περιπτέρου (σημερινή ΓΙΟΡΤΗ) δόθηκε το 1996 στο Δήμο Χαϊδαρίου (Δήμαρχος κ.Κώστας Σπηλιόπουλος).

Από το 2013 το μεγαλύτερο μέρος του CAMPING ανήκει ως κτήση, βάση εγγράφων, στο Βοτανικό Κήπο Διομήδους, με τον οποίο συνορεύει, το δε άλλο τμήμα το οποίο περιλαμβάνει το εστιατόριο ΓΙΟΡΤΗ (πρώην τουριστικό περίπτερο) και το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου (παρεκκλήσι της Μονής Δαφνίου) η χρήση (και όχι η κτήση) παραμένει στο Δήμο Χαϊδαρίου.

Κ.Φωτ.

 

Θεοφάνεια στο Σκαραμαγκά πριν από 50 χρόνια | "Η θάλασσα του Σκαραμαγκά χωρίς καμμιά ρυτίδα στο υδάτινο πρόσωπό της..." | Ο μικρός 17ετής Ηρακλής Κοκκινίδης κάτοικος Χαϊδαρίου ανέσυρε εκ του βυθού τον Σταυρόν

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Ολοκληρώθηκε η συντήρηση/ αποκατάσταση της Μονής Δαφνίου | Τοποθετήθηκαν αντίγραφα των τριών Ιωνικών κιόνων που είχε μεταφέρει ο Έλγιν στο Βρετανικό Μουσείο | Η ΜΟΝΗ ΔΑΦΝΙΟΥ να γίνει επισκέψιμη σε συνθήκες Μουσείου - να είναι επισκέψιμη σε καθημερινή βάση.

 Το Καθολικό της Μονής Δαφνιου με σκαλωσιές κατά τη διάρκεια της συντήρησης μετά το σεισμό του 1999.

 Κατά τη διάρκεια της συντήρησης του Καθολικού, και ιδιαίτερα στο δύσκολο σημείο - στο Θόλο του Καθολικού - που αποτέλεσε αντικείμενο έντονων συζητήσεων και διαφορετικών προσεγγίσεων των αρχαιολόγων για τη στήριξή του (επάνω φωτογραφία) - Μετά τη συντήρηση (κάτω φωτογραφία)

Οι σκαλωσιές μετά τη συντήρηση απομακρύνθηκαν από το εσωτερικό (πριν το καλοκαίρι του 2016) και από το εξωτερικό (Δεκέμβριος 2016) του Καθολικού της Μονής Δαφνίου.

 

 Η δυτική όψη του εξωνάρθηκα μετά την αποκατάσταση (Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, 1962-1963, πίν. 1, εικ. 1 και 2)

Η δυτική όψη του εξωνάρθηκα σήμερα μετά την τοποθέτηση των τριών Ιωνικών κιόνων (αντίγραφα) 

Διαβάστε ΕΔΩ την πληροφορία που είχαμε δημοσιεύσει στις 9 Αυγούστου 2015.

Ο Ιωνικός αυθεντικός κίονας που είχε παραμείνει στον Πρόναο του Καθολικού της Μονής Δαφνίου.

Το κλεμένο κιονόκρανο από τον Έλγιν στο Βρετανικό Μουσείο. Για το ιστορικό της κλοπής των τριών Ιωνικών κιόνων διαβάστε ΕΔΩ.

----------------

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ

Η συντήρηση/ αποκατάσταση των ζημιών που είχαν προκύψει από το σεισμό του 1999 στην Μονή Δαφνίου, και πιο συγκεκριμένα στο Καθολικό που φιλοξενεί τα περίφημα ψηφιδωτά, μετά από δεκαεπτά χρόνια, τον Δεκέμβριο του 2016 είναι γεγονός.

Μια πραγματικά δύσκολη συντήρηση με καθυστερήσεις, αναβολές, τεχνικές δυσκολίες, απαραίτητες συνεργασίες μεταξύ υπηρεσιών και ειδικών επιστημόνων σχεδόν ολοκληρώθηκε.

Απομένουν α) η απομάκρυνση των σκαλωσιών από τον προαύλιο χώρο, ανατολικά και κυρίως δυτικά του Καθολικού και β) η συντήρηση του τείχους.

Όσοι έχουν έστω και μια χαλαρή σχέση με το blog και τον Οικολογικό Πολιτιστικό Σύλλογο Χαϊδαρίου ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. θα γνωρίζουν τη συμβολή του συλλόγου για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες συντήρησης, επισκεψιμότητας αλλά και της ανάδειξης της Μονής Δαφνίου. Υπενθυμίζουμε την επιτυχημένη και πρωτότυπη εκδήλωση που είχε διοργανώσει ο ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. στην μικρή πλατεία, έξω από τη Μονή Δαφνίου στις 17 Απριλίου 2016 με αφορμή της Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων [Ρεπορτάζ ΕΔΩ ΕΔΩ ΕΔΩ]

Για ιστορικούς λόγους σας προτείνουμε να διαβάσετε το παρακάτω απόσπασμα από την ανάρτηση που κάναμε με τίτλο 

"Η Μονή Δαφνίου δεν είναι ακόμα επισκέψιμη με όρους Μνημείου | Πέρασε και το Φθινόπωρο του 2015 χωρίς να έχουν ακόμη απομακρυνθεί οι σκαλωσιές όπως είχε εξαγγελθεί...." ΕΔΩ.

"Την Τρίτη 16 Ιουνίου 2015 στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο/ ΚΑΣ μεταξύ των άλλων θεμάτων και το θέμα της Μονής Δαφνίου (θέμα 32ο). Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα στο ΚΑΣ ανακοινώθηκε ότι "Στο τέλος Ιουνίου παραδίδεται η Μονή Δαφνίου" [ΕΔΩ].
Δηλαδή όχι το Φθινόπωρο του 2015 αλλά τον Ιούνιο του 2015.
Χαμογελάσαμε ελαφρώς και επαναλάβαμε το σχολιασμό "Μακάρι... ακόμα και μέχρι 31/12/2015 θα είμαστε ευχαριστημένοι". 

Ο ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ.  θεωρεί ότι τα δύσκολα πέρασαν. Η συντήρηση ολοκληρώθηκε μετά από 17 χρόνια από το σεισμό. Όχι μόνο ολοκληρώθηκε αλλά αποκτήθηκε και πλούσια τεχνική πείρα, η οποία αχρείαστη να είναι, θα είναι χρήσιμη σε παρόμοια προβλήματα αν κάποτε προκύψουν, και σε άλλα μνημεία.

Θεωρούμε ιδιαίτερα θετικό την τοποθέτηση των τριών αντιγράφων, Ιωνικών κιόνων που έκλεψε ο Έλγιν.

Ωστόσο το αίτημα παραμένει:

Η ΜΟΝΗ ΔΑΦΝΊΟΥ να γίνει επισκέψιμη σε συνθήκες Μουσείου, δηλαδή να είναι επισκέψιμη σε καθημερινή βάση, και όχι δύο καθημερινές (Τρίτη και Παρασκευή) που είναι σήμερα.

Σε αυτή την κατεύθυνση ήδη εργαζόμαστε και θα επανέλθουμε με περισσότερες πληροφορίες στις αρχές του 2017.

Κώστας Φωτεινάκης

Αντιπρόεδρος του ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ.

Ερευνητής της Τοπικής ιστορίας

 

Η πρώτη οργανωμένη επίσκεψη "σε συνθήκες εργοταξίου" που διοργάνωσε ο ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. (26/10/2008) στη Μονή Δαφνίου μετά το σεισμό του 1999.

Το πώς  καταφέραμε  από το 2008 να γίνεται η επίσκεψη "σε συνθήκες εργοταξίου", αρχικά στον προαύλιο χώρο και λίγο αργότερα εσωτερικά του Καθολικού,  μέχρι τις ημέρες μας αποτελεί αντικείμενο μιας άλλης συζήτησης.

Εκπληκτική περιγραφή του γάμου του Σίμωνα Καρά στο Δαφνί, τη δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων - 26 Δεκεμβρίου 1950.

[Ο γαμπρός Σίμων Καράς και η νύφη Αγγελική Βατούγιου στο Καθολικό της Μονής Δαφνίου τη δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων 26 Δεκεμβρίου 1950]

Στο δυσεύρετο βιβλίο (εμείς καταφέραμε και το βρήκαμε) "Σίμωνος Ι. Καρά - Η Βυζαντινή Ακολουθία του Γάμου" (έκδοση 1988) υπάρχει πλούσιο υλικό, τα κείμενα της ακολουθίας και αρκετό φωτογραφικό υλικό. (ΕΔΩ)
Μεταξύ των άλλων στην εισαγωγή ο Σίμων Καράς αναφέρει:
"....Ήτο πράγματι, ενδιαφέρον γεγονός, εκείνη η εν τω Δαφνίω τελετουργία δια την οποίαν - ηχογραφημένην παρά της, ένεκα ποίων αγνώστων επιδιώξεων πηγαινο-ερχομένης εις την Ελλάδα εκείνην την κρίσιμον δια την πατρίδα μας περίοδον, αγγλοκαναδής madame, κυρίας, miss Κάρβερλυ ως ελέγετο παρ΄ υμών - το B.B.C. του Λονδίνου, εν αγνοία ημών, μετέδωσε σχόλια και αποσπάσματα των ηχογραφήσεών της, κατά Σεπτέμβριον του 1958..."

Το πρόγραμμα του B.B.C. (Γ' Πρόγραμμα) μεταφράστηκε για πρώτη φορά από τα αγγλικά στα ελληνικά εξαιρετικά από την κα Χριστίνα Κούρκουλα για το blog και τον ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. Χαϊδαρίου, την οποία και ευχαριστούμε.
Ουσιαστικά η κα Καρβερλυ, οκτώ χρόνια μετά το γάμο του Σίμωνα Καρά, περιγράφει το γάμο με έναν εκπληκτικό τρόπο. Απολαύστε την περιγραφή:

Ο εκφωνητής:
Είναι το Τρίτο Πρόγραμμα του BBC.
Ο «Βυζαντινός Γάμος», είναι ένα πρόγραμμα που αποτελείται από εγγραφές που έγιναν από την Amice Calverley στον γάμο του Σίμωνα Καρά, στο ναό της μονής Δαφνίου. Η κυρία Calverley παρουσιάζει το πρόγραμμα:

Κυρία Calverley - DLO 6303
Οι ηχογραφήσεις έγιναν κατά τη διάρκεια του γάμου του Σίμωνα Καρά, ενός Έλληνα λόγιου και πατριώτη, του οποίου ολόκληρη η ζωή είναι αφιερωμένη στην πολιτιστική κληρονομιά της ελληνικής εκκλησιαστικής και λαϊκής μουσικής.

Για τον γάμο του ο Καρράς αναβίωσε τελετουργίες και έθιμα σχεδόν ξεχασμένα πλέον - όπως το τελετουργικό ξύρισμα του γαμπρού, την παραμονή του γάμου. Είχε επίσης προετοιμάσει και εκπαιδεύσει τις χορωδίες του για να τραγουδήσουν μια περίτεχνη μορφή της τελετής, που είχε τις ρίζες της στο γαμήλιο τελετουργικό των βυζαντινών αυτοκρατόρων.

Για να έχει ο γάμος το περιβάλλον που του ταίριαζε, ο Καρράς πήρε την άδεια να γίνει στον ναό του Δαφνίου, μια εκκλησία του ενδέκατου αιώνα, λίγα χιλιόμετρα από την Αθήνα.

Η τελετή, στην οποία πρωτοστάτησε ένας μητροπολίτης βοηθούμενος από εννέα ιερείς και διακόνους, διήρκησε περίπου τρεις ώρες και τριάντα λεπτά. Περιελάμβανε τις λειτουργίες του Όρθρου, του Αρραβώνα, του Γάμου και την Αγία Ευχαριστία, ενώ μέσα σε όλα αυτά εμπλεκόταν η λειτουργία των Χριστουγέννων, καθώς ο γάμος πραγματοποιήθηκε τη δεύτερη ημέρα μετά τα Χριστούγεννα.

Ως εκ τούτου, ο ήχος μπορεί να έχει καταγραφεί, αλλά την ομορφιά της σκηνής την θυμόμαστε μόνον... Τα άμφια σε αποχρώσεις γαλαζοπράσινες, βαθυκίτρινες ή στα χρώματα του υάκινθου, τον χρυσοποίκιλτο μανδύα και την μήτρα του μητροπολίτη, το πήγαινε-έλα των θυμιατηρίων και το Ευαγγέλιο με το ασημένιο κάλυμμα το κρασί και το ψωμί της Θείας Ευχαριστίας στο χρυσό δισκοπότηρο με την λαβίδα.

Για τον γάμο του αξιαγάπητου ζευγαριού υπήρχαν στεφάνια από τριαντάφυλλα και κλαδιά ελιάς δεμένα με χρυσές κορδέλες, και μια κανάτα με κόκκινο κρασί στολισμένη με γιρλάντες, μαζί με την πίτα (το μεγάλο στρογγυλό γλυκό ψωμί με τα μπαχαρικά) ...
Όλο το τελετουργικό και οι κινήσεις είχαν την μεγαλοπρέπεια του συμβολισμού, καθώς αναπαρίσταναν ένα πολύτιμο ζωντανό μωσαϊκό περιστοιχισμένο από τους παρευρισκόμενους...

Ψηλά στους τοίχους του υπερώου, ψηφιδωτοί Άγιοι και Πατριάρχες ντυμένοι με ακόμα πιο εντυπωσιακά άμφια παρακολουθούσαν το δράμα του Ευαγγελίου: τη Γέννηση, τη Βάπτιση, την Ανάσταση του Κυρίου τους, ενώ πιο πάνω στον θόλο, κυρίαρχος όλων, ο Θεός, ο Παντοκράτορας, άτεγκτος και βλοσυρός φαινόταν να κοιτάζει προς τα κάτω τους ανθρώπους - και έβλεπε σε αυτούς το κακό...
--------------
Εννοείται ότι όπως αναζητήσαμε την ταινία του Άγγελου Προκοπίου "Το Δαφνί" και τη βρήκαμε στη Γερμανία μετά από χρόνια, θα προσπαθήσουμε να βρούμε την ηχογράφηση του γάμου από το B.B.C. Αν κάποιος/α θέλει να βοηθήσει στην ανεύρεση της ηχογραφημένης λειτουργίας είναι καλοδεχούμενος/η. 

[ΣΗΜΕΙΩΣΗ: η πρώτη ανάρτηση έχει γίνει στο blog ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ, το 2011 που διαχειρίζεται ο Κώστας Φωτεινάκης ]

Άγγελος Προκοπίου: "Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΣΤΟ ΔΑΦΝΙ - Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΣΑΛΩΜΗΣ"/ Τα απόκρυφα Ευαγγέλια

[Φωτ. Κώστας Φωτεινάκης: "Η Γέννηση στο Δαφνί- H εξαφάνιση της Σαλώμης"/ Ο καθηγτής της Ιστορίας της Τέχνης Άγγελος Προκοπίου περιγράφει το κάτω αριστερό τμήμα του φηφιδωτού που λείπει]

[Φωτ. Κώστας Φωτεινάκης: Λεπτομέρεια της επάνω φωτογραφίας. Φαίνονται καλύτερα "τα μαλλιά και η κορδέλλα της Σαλώμης", κατά τον Άγγελο Προκοπίου]

Οι επισκέπτες του blog του ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. είναι οικείοι στο όνομα του Καθηγητή της Ιστορίας της Τέχνης Άγγελου Προκοπίου και του ντοκιμαντέρ το ΔΑΦΝΙ που έχουμε παρουσιάσει ΕΔΩ.
Σήμερα με ευκαιρία τις Γιορτές των Χριστουγέννων αναρτούμε μια ανάλυση του ψηφιδωτού "Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΣΤΟ ΔΑΦΝΙ" από τον Άγγελο Προκοπίου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 24/12/1953. Το άρθρο αυτό, μαζί με άλλα κείμενα του συγγραφέα περιλαμβάνεται στο βιβλίο "ΕΣΤΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΎ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ".
---------
Άγγελος Προκοπίου: "Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΣΤΟ ΔΑΦΝΙ - Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΣΑΛΩΜΗΣ"

[Είχα ξεχαστεί μπροστά στην ψηφιδογραφημμένη Γέννηση του Δαφνιού μια παραμονή Χριστουγέννων. Όλες αυτές οι τριανταφυλλένιες και μενεξεδένιες αποχρώσεις του Υμηττού, που τραγουδούν οι ποιητές μας ανθούσαν στους πλαστικούς λόφους, που αγκάλιαζαν με τόση τρυφερότητα το σπήλαιο. Η ελληνική φαντασία είχε διαλέξει το αττικό αυτό μοναστήρι για να δώσει το χαριέστερο έργο της μεσαιωνικής εικονογραφίας. Δεν θυμούμαι να χάρηκα τόσο πολύ μια Γέννηση στη ζωγραφική, της Ανατολής και της Δύσης, όσο αυτήν που στόλισε, στον ΙΑ΄ αιώνα, το Δαφνί μας. Η κλασσική ευαισθησία των Ελλήνων ξαναζεί σε όλες αυτές τις ευγενείς μορφές, που συνομιλούν με τόσο άνεση και διαλογίζονται με τόση γαλήνη.

Όλα τα πρόσωπα, που αναφέρει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, τ’ αναγνώρισα με οδηγό το ποιητικό του κείμενο. «Τους ποιμένας φυλάσσοντας φυλακάς της νυκτός επί την ποίμνην αυτών, τους Αγγέλους δοξολογούντας και λέγοντας της επί Γης ειρήνη, το Βρέφος στη φάτνη του, την Παρθένο και τον Ιωσήφ». Η μόνη προσθήκη ήταν των δύο ζώων. Προερχόταν όμως από μια προφητεία του Ησαΐα. «Έγνω βους τον κτησάμενον και όνος την φάτνην του κυρίου αυτού» (Κεφ.Α’ 3).
Στην αριστερή γωνία της ημικυκλικής κόγχης το ψηφιδωτό ήταν κατεστραμμένο. Ζήτησα να συμπληρώσω το κενό του με πλαστικά στοιχεία του θεοκριτικού τοπίου.
Ξαφνικά σε μικρή απόσταση από την μορφή της Παρθένου, είδα ν’ ανεμίζει μια κορδέλλα. Πρόσεξα καλύτερα και το ενδιαφέρον μου εντοπίστηκε τώρα στο χαλασμένο κομμάτι. Ήταν πραγματικά μια κορδέλα, που έδενε τα μαλλιά μιας μορφής χαμένης. Αν ήταν Άγγελος η μορφή αυτή, έπρεπε να είχε ένα φωτοστέφανο γύρω από το κεφάλι του. Και τέτοιος φωτοστέφανος δεν υπήρχε. Η κορδέλλα και τα μαλλιά ανήκαν λοιπόν σε μια απλή γυναίκα και όχι σ΄ έναν Άγγελο. Αλλά ποια ήταν αυτή; Ούτε ο Λουκάς, ούτε κανένας άλλος Ευαγγελιστής δεν αναφέρουν στα κανονικά κείμενα, την παρουσία μιας κοινής θνητής στη Γέννηση. Ήταν ένα μυστήριο κι έπρεπε να το ξεδιαλύνω. Από μια κορδέλλα έπρεπε να βρω τη γυναίκα, που διαδραμάτισε κάποιο ρόλο στη Γέννηση του Ιησού.

Ανέτρεξα στ΄ απόκρυφα Ευαγγέλια. Εδώ στάθηκα τυχερός. Ένα απόκρυφο, που διασώθηκε ως την εποχή μας, σε λατινική γλώσσα, με τον τίτλο «Η Γέννησις της Μαρίας και τα Παιδικά χρόνια του Σωτήρος» De Nativitate Maria et infantia Salvatoris), είναι αφιερωμένο στην παιδική ηλικία της Παρθένου (Βιβλίο Α’) και του Ιησού (Βιβλίου Β΄). Το Ευαγγέλιο αυτό μολονότι αποδίδεται στον Ματθαίο, είχε αποκλεισθεί από την τάξη των κανονικών, μ΄ ένα διάταγμα του Πάπα Γελάσιου Β’ (1118-19). Σε αυτό το απόκρυφο Ευαγγέλιο απαντούμε την παρουσία δύο γυναικών, που τις έφερε ο Ιωσήφ για να ξεγεννήσουν την Παρθένο. Η πρώτη ονομαζόταν Σαλώμη, η δεύτερη Ζελέμη. Μόλις μπήκαν στο σπήλαιο οι δύο μαίες έτρεξαν να βοηθήσουν, πλησίασε πρώτη η Ζελέμη, αλλά ξεφώνησε τρομαγμένη «Κύριε, Κύριε, συγχώρησέ με, ποτέ δεν φαντάστηκα τέτοια περίπτωση. Τα στήθη της είναι γεμάτα γάλα. Εγέννησε ένα αγόρι κι όμως έμεινα παρθένα!». Η Σαλώμη ακούγοντας τα λόγια αυτά, μουρμούρισε κουνώντας με δυσπιστία το κεφάλι της. «Δεν πιστεύω σ΄ αυτά που ακούω αν δεν βεβαιωθώ». Και πλησίασε την Παρθένο. Μα μόλις την άγγιξε, το χέρι της ξεράθηκε κι έβαλε τις φωνές και τα κλάμματα. Παρακαλούσε το Θεό να συγχωρέσει την απιστία της. Ένας Άγγελος την άκουσε και παρουσιάστηκε τότε: «Πλησίασε το παιδί, την προστάζει, και προσκύνησε. Έπειτα άγγιξέ του με το χέρι σου και θα γιατρεφτείς». Η Σαλώμη άκουσε την προσταγή του Άγγελου και θεραπεύτηκε...]
Διαβάστε όλο το άρθρο ΕΔΩ...

Περισσότερα για τον Άγγελο Προκοπίου και το ΔΑΦΝΙ ΕΔΩ.

Οι ενεργοί πολίτες παρεμβαίνουν (κάνουν ακόμα και καταλήψεις) και σώζουν τις πράσινες και ιστορικές οάσεις της Αθήνας: Δημοτική Αγορά Κυψέλης, ΙΣΤΟΣ (πρώην Δημαρχείο Χαϊδαρίου)

 Με αφορμή τη μεγάλη δημοσιότητα που δόθηκε για την επαναλειτουργία της Δημοτικής Αγοράς Κυψέλης στη Φωκίωνος Νέγρη επιλέγω να παρουσιάσω το ιστορικό της διάσωσης που είναι περίπου το ίδιο με τη διάσωση του δικού μας χώρου «ΙΣΤΟΣ - Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Αλληλεγγύης (πρώην Δημαρχείο Χαϊδαρίου «Δημήτρης Γιαχνής»)

 Του Κώστα Φωτεινάκη

Δημοτική Αγορά Κυψέλης

Το 2003 έκλεισε το τελευταίο μανάβικο, στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης – μικρογραφία της Βαρβακείου (Κεντρικής) Αγοράς, στο κέντρο της Αθήνας, στην Οδό Φωκίωνος Νέγρη. Αμέσως μετά άνοιξαν οι ορέξεις των εργολάβων για να κατασκευάσουν ένα πολυώροφο πολυκατάστημα με υπόγειο χώρο στάθμευσης.

Λογάριαζαν όμως «χωρίς το ξενοδόχο» που ήταν οι πολίτες οι οποίοι αντιστάθηκαν στη τσιμεντοποίηση και στην καταστροφή της τοπικής ιστορίας και οικονομίας της Κυψέλης. Με ισχυρά επιχειρήματα και υπομνήματα κατάφεραν, το 2005, το «Δημόσιο κτήριο  που κατασκευάστηκε την περίοδο του Μεσοπολέμου» να χαρακτηριστεί «κτίσμα του μοντέρνου κινήματος» (ΦΕΚ 1580Β΄ της 16.11.2005).

Παρ΄ όλα αυτά ο αρχικός σχεδιασμός να γκρεμιστεί το κτήριο της ιστορικής Δημοτικής Αγοράς Κυψέλης και να κατασκευαστεί στη θέση του ένα πολυκατάστημα, τύπου Mall, δεν εγκαταλείφτηκε. Έτσι τον επόμενο χρόνο, το 2006, οι κάτοικοι της περιοχής αλλά και αλληλέγγυοι έκαναν κατάληψη, ζωντάνεψαν και ανάδειξαν το χώρο με πολυποίκιλες δράσεις.  Έτσι ο χώρος διασώθηκε από τους πολίτες για να επαναλειτουργήσει από το Δήμο Αθηναίων και τώρα να τον χαίρονται όλοι.

ΙΣΤΟΣ Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Αλληλεγγύης  (πρώην Δημαρχείο  Χαϊδαρίου «Δημήτρης Γιαχνής»)

Διαβάζουμε από την πρώτη ανακοίνωση της κατάληψης 4/1/2012: «Το περιφρονημένο κτήριο του παλαιού δημαρχείου στην οδό Κουμουνδούρου, πλησίον της εκκλησίας «Κοίμηση της Θεοτόκου» (Παναγίτσα) στην Ιερά Οδό, ξαναζωντανεύει από εμάς τους ενεργούς πολίτες του Χαϊδαρίου. Το κτήριο λειτούργησε ως Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Χαϊδαρίου μέχρι το 2005 και εγκαταλείφθηκε, όταν τα τμήματα επιμόρφωσης μεταφέρθηκαν στην οδό Κολοκοτρώνη (πρώην ΝΕΛΕ). Από τότε και για έξι ολόκληρα χρόνια το κτήριο παρέμεινε κλειστό.

Το κτήριο αυτό που φέρει το όνομα του πρώην δημάρχου Δημήτρη Γιαχνή είναι ιστορικό, καθώς ανήκε σε Γερμανό κατάσκοπο και μετά την απελευθέρωση κατασχέθηκε από το ελληνικό δημόσιο για να στεγάσει το Δημοτικό Σχολείο Χαϊδαρίου και το Δημαρχείο από το 1965 -1978. Μέχρι το 2005 λειτούργησε ως Πνευματικό Κέντρο του Δήμου και στη συνέχεια απαξιώθηκε. Εμείς οι πολίτες του Χαϊδαρίου που συμμετέχουμε στον ΙΣΤΟ, επαναχρησιμοποιούμε το παλαιό Δημαρχείο, προς όφελος της κοινωνίας.»

Στο χώρο αυτό αναπτύχθηκαν σημαντικές δράσεις, γνωρίστηκαν άνθρωποι από διαφορετικές περιοχές της πόλης, συνεργάστηκαν αλλά και διαφώνησαν μεταξύ τους, λειτούργησαν πολιτιστικές και αλληλέγγυες ομάδες, δημιουργήθηκε κοινωνικό φροντιστήριο, αναπτύχθηκαν αντιφασιστικές - αντιρατσιστικές δράσεις κ.λπ.

Το ιστορικό αυτό κτήριο με την καταπράσινη αυλή του είχε προγραμματιστεί να το γκρεμίσουν και να καταστρέψουν την μικρή αλλά πανέμορφη πλατεία. «Την Παρασκευή 4/5/12, εκπρόσωπος της εργολήπτριας εταιρίας, στην οποία έχει ανατεθεί το έργο από  τη Περιφέρεια Αττικής, προσπάθησε αυθαίρετα χωρίς να έχουν γίνει οι απαραίτητες ενέργειες για την έκδοση Άδειας Κατεδάφισης ή Ανέγερσης στην Πoλεοδομία Αιγάλεω, να προχωρήσει στην εγκατάσταση εργοταξίου στο χώρο της πλατείας».

Το κτήριο «Δημαρχείο Δημήτρης Γιαχνής» - ΙΣΤΟΣ Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Αλληλεγγύης και η πλατεία διασώθηκαν λόγω της κατάληψης και της άμεσης παρέμβασης των κατοίκων. Ωστόσο ο αρχικός στόχος των εργοληπτών παραμένει: να γκρεμιστεί το ιστορικό κτήριο και να κτιστεί ένα νέο καταστρέφοντας την πλατεία. Προφανώς και δεν θα τους αφήσουμε και αυτή τη φορά να γκρεμίσουν την ιστορία μας.